درمان و رفع قوز کمر و پشت (کیفوز)
اکثر موارد قوز کمر نیازی به درمان ندارند اما راه هایی برای رفع قوز کمر وجود دارد. قوز کمر ناشی از حالت اندامی نامناسب (قوز کمر یا گوژ پشتی وضعیتی) را معمولاً میتوان با بهبود حالت اندامی اصلاح نمود.اگر کودکی در نتیجه شکلگیری غیرطبیعی مهرهها (قوز کمر شوئرمن) به این بیماری مبتلا باشد، قوز معمولاً پس از رشد کامل بدن و رسیدن به سن بلوغ برطرف میشود.
علائم را نیز در صورت ابتلا به قوز کمر خفیف تا متوسط میتوان با مصرف مسکن و انجام حرکات اصلاحی و نرمش کنترل نمود. همچنین با انجام ورزش برای قوز پشت می توانید به سلامتی خود بیافزایید. در حقیقت درمان قوز پشت با ورزش در اکثر مواقع نتیجه بسیار خوبی را به دنبال دارد.
داروپزشک معمولا از درمان های غیر جراحی و جراحی برای درمان قوز پشت استفاده می کند.
پزشک احتمالاً داروهای زیر را برای درمان قوز کمر تجویز خواهد کرد:
مسکن:
اگر داروهای غیرتجویزی، مانند استامینوفن (تایلنول و اقلام مشابه)، ایبوپروفن (ادویل، مورتین IB و اقلام مشابه) یا ناپروکسین نتیجهبخش نبودند، مسکنهای قویتری را میتوان با نسخه پزشک تهیه نمود.
داروهای پوکی استخوان:
قوز کمر در بسیاری از سالمندان نخستین نشانهی ابتلا به پوکی استخوان است. داروهای تقویت کننده استخوان به پیشگیری از شکستگیهای ستون فقرات کمک میکنند. شکستگی به تشدید قوز کمر میانجامد.
فیزیوتراپی
امکان دارد برای رفع قوز پشت پزشک بیمار را به دکتر فیزیوتراپی یا طب فیزیکی معرفی کند. برنامه توابخشی و حرکات اصلاحی گسترده و ورزش برای قوز کمر در تسکین درد و التهاب مؤثر است، استقامت و توانایی حرکتی را افزایش میدهد و به بیمار کمک میکند تا فعالیتهای روزانه را راحتتر و با قدرت بیشتر پیگیری کند. اثر مثبت تمرینات فیزیوتراپی بر اصلاح انحنای قوز پشت ثابت نشده است. بااین حال، این تمرینها در تسکین درد بیتأثیر نیستند. جلسههای درمانی را میتوان در یک بازه زمانی شش هفتهای، دو یا سه جلسه در هر هفته، برنامه ریزی نمود.
هدف فیزیوتراپی و ورزش قوز کمر این است که به بیمار کمک کند تا:
- حالت اندامی مناسب و حرکتهای صحیح بدن را جهت خنثی کردن اثرات قوز کمر فرا بگیرد.
- میزان فعالیت خود را در سطحی مناسب حفظ کند.
- دامنه حرکتی و استقامت را بیشینه سازد.
- روشهایی را جهت مدیریت بیماری آموزش ببیند.
باندپیچی (بستن)
باندپیچی برای اصلاح وضعیت گردن و قسمت فوقانی پشت بدن مفید است و در کنار پیگیری برنامه توانبخشی به کاهش درد گردن کمک میکند. چنانچه در مرحله ابتدایی برنامه توانبخشی از باندپیچی استفاده شود، احتمال کاهش یافتن درد و فشار وارده بر گردن بالا خواهد بود. با این وجود، باندپیچی طولانی مدت باعث ضعیف شدن عضلهها میشود. توجه داشته باشید که راهنماییهای اشاره شده در این مطلب تنها با هدف افزایش آگاهی انجام شدهاند و نباید آنها را خودسرانه بدون نظارت متخصص به مرحله اجرا درآورد. بنابراین پیش از شروع برنامه توانبخشی برای درمان قوز کمر حتماً با یک متخصص مشورت کنید.
قوزبند و بریس
گاهی لازم است تا نوجوانان مبتلا به قوز کمر خفیف تا متوسط از بریس و قوزبند برای برطرف کردن قوز پشت استفاده کنند. این بریس زمانی بسته میشود که استخوانها هنوز در حال رشداند و به این ترتیب مانع تشدید بیماری و افزایش قوز میشود. در وهله نخست این گونه به نظر میرسد که بستن بریس موجب محدودیت میشود؛ اما اکثر افراد پس از مدتی به آن عادت میکنند. بریسهای مدرن به گونهای طراحی میشوند که تا حد ممکن راحت باشند و بیمار بتواند با وجود استفاده از آنها در بسیاری از فعالیتهای فیزیکی شرکت کند.
بستن بریس باید تا زمان بلوغ و رشد کامل، حدوداً سن ۱۶ سالگی برای دختران و ۱۸ سالگی برای پسران، ادامه داشته باشد. بستن بریس معمولاً برای بزرگسالانی که رشدشان متوقف شده است پیشنهاد نمیشود، چون در این سن تأثیری در اصلاح وضعیت ستون فقرات ندارد.
تمرین قرارگیری بدن در حالت صحیح
در درمانهای فیزیوتراپی نحوهی صحیح قرارگیری بدن در حالات مختلف به شما آموزش داده شده و تمرین داده میشود تا شما بتوانید نشستن، ایستادن یا خوابیدن در یک حالت ثابت برای مدت زمان طولانی را به خوبی تحمل کنید.
حمایت از کمر در حالات مختلف
به بیماران مبتلا به قوز کمر و پشت آموزش داده میشود که از تشکهای مخصوص، بالش و رولهای فومی مخصوص برای پشتیبانی بیشتر از کمر و پاها در حالات مختلف استفاده کنند تا هنگام خوابیدن به کمر یا به پهلو، وزن بدن آنها به درستی توزیع شود.