انواع اصلی بیماری آرتریت
از آنجا که انواع مختلفی از بیماری آرتریت وجود دارد ، مهم است که بدانید کدام یک را دارید. بین این شرایط برخی شباهت ها وجود دارد ، اما تفاوت های اساسی نیز وجود دارد.
روماتیسم مفصلی
آرتریت روماتوئید نوعی آرتروز التهابی است. این همان چیزی است که به عنوان یک بیماری ایمنی بدن شناخته می شود.
سیستم ایمنی بدن سیستم دفاع شخصی طبیعی بدن است و ما را از عفونت و بیماری محافظت می کند. هنگامی که یک فرد دارای سیستم ایمنی خودکار است ، سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافتهای سالم بدن مانند مفاصل حمله می کند و باعث التهاب می شود.
التهاب معمولاً ابزاری مهم در سیستم ایمنی بدن است. هنگامی رخ می دهد که بدن خون و مایعات اضافی را برای نبرد با عفونت به منطقه می فرستد. این همان چیزی است که به عنوان مثال در صورت وجود بریدگی که آلوده می شود اتفاق می افتد و پوست اطراف آن متورم و رنگ متفاوتی پیدا می کند.
اما در آرتریت روماتوئید التهاب و مایع اضافی در مفصل می تواند مشکلات زیر را ایجاد کند:
این می تواند حرکت مفصل را دشوار و دردناک کند.
مواد شیمیایی موجود در مایع می توانند به استخوان و مفصل آسیب برساند.
مایع اضافی می تواند کپسول مفصل را دراز کند. هر گاه کپسول مفصل کشیده شود ، هرگز به موقعیت اصلی خود بر نمی گردد.
مواد شیمیایی موجود در مایع می توانند انتهای عصب را تحریک کنند ، که می تواند دردناک باشد.
علاوه بر ایجاد درد و سفتی ، التهاب می تواند باعث آسیب دائمی مفصل شود. شروع درمان مؤثر در اوایل می تواند به حداقل رساندن آسیب کمک کند.
نشانه های روماتیسم مفصلی
علائم آرتریت روماتوئید می تواند شامل موارد زیر باشد:
مفاصل متورم و لطیف
تورم و سفتی در مفاصل در صبح که بیش از نیم ساعت طول می کشد
خستگی شدید ، به آن خستگی نیز گفته می شود
یک احساس کلی ناخوشایند بودن
ورم مفاصل روماتوئید اغلب در مفاصل کوچک دست و پا شروع می شود و می تواند همزمان در مفاصل یکسان در هر دو طرف بدن تأثیر بگذارد. این می تواند بسیار آهسته شروع شود و سپس به تدریج بدتر شود ، یا می تواند پرخاشگرتر شروع کند.
آرتریت روماتوئید می تواند بزرگسالان در هر سنی را تحت تأثیر قرار دهد. این بیماری معمولاً در بین افراد بین ۴۰ تا ۶۰ سال شروع می شود. این شیوع در زنان بیشتر از مردان است.
داروهایی وجود دارند که می توانند یک سیستم ایمنی بیش از حد را کند کنند و بنابراین درد و تورم مفاصل را کاهش می دهند. این داروها به عنوان داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs) نامیده می شوند و شامل درمان های بیولوژیکی می شوند.
اگر آرتریت روماتوئید دارید ، درمان با DMARD معمولی شروع می شود. اینها می توانند تأثیر کلی در کاهش فعالیت سیستم ایمنی بدن داشته باشند ، که بیش فعال است و باعث آسیب به بدن شما می شود.
اگر این داروها مورد آزمایش قرار گیرند و مؤثر نباشند ، پزشکان به احتمال امتحان کردن روشهای درمانی بیولوژیکی جدیدتر می پردازند. روشهای درمانی بیولوژیکی اثر هدفمندتری روی سیستم ایمنی بدن دارند.
بیشتر بخوانید : متخصص ارتوپد کیست ؟
اسپوندیلوز
اسپوندیلوز آرتریت کلمه ای است که برای توصیف تعدادی از شرایط ایجاد درد و تورم ، عمدتاً در اطراف مفاصل ستون فقرات به کار می رود.
در این شرایط التهاب تکه های کوچکی از بافتهای همبند وجود دارد که بنام آنتراس است. این تارهای کمی سخت هستند که به لیگامانها یا تاندونهای استخوان وصل می شوند.
اسپوندیلیت آنکیلوزان
اسپوندیلیت آنکیلوزان نوعی اسپوندیلوآرتریت است و باعث درد و تورم ، عمدتاً در اطراف مفاصل ستون فقرات می شود.
در این شرایط ، در پاسخ به التهاب اطراف ستون فقرات ، بدن می تواند بیشتر کلسیم معدنی را ایجاد کند. این ماده معدنی به طور طبیعی توسط بدن برای تقویت استخوان ها استفاده می شود. با این حال ، در اسپوندیلیت آنکیلوزان ، کلسیم اضافی می تواند باعث رشد قسمتهای جدید استخوان در ستون فقرات شود و این باعث درد و سفتی می شود.
این حالت به طور معمول باعث ایجاد درد در نیمه دوم شب و تورم کمر در صبح می شود که بیش از نیم ساعت به طول می انجامد.
داروهایی وجود دارند که می توانند این روند را کند کنند. فعال بودن به حداقل رساندن سفتی ستون فقرات کمک می کند ، در حالی که حفظ وضعیت خوب به جلوگیری از افزایش خمیدگی ستون فقرات کمک می کند.
اسپوندیلیت آنکیلوزان معمولاً بین سنین ۲۰ تا ۳۰ سالگی رخ می دهد. این بیماری در بین مردان شایع تر است.
بیشتر بدانبد : متخصص جراح کمر و ستون فقرات اصفهان
آرتریت پسوریاتیک
آرتریت پسوریاتیک یک بیماری ایمنی خودکار است. همچنین نوعی بیماری اسپوندیلوآرتریت است.
سیستم ایمنی بدن می تواند باعث تورم و سفتی دردناک در داخل مفاصل و همچنین بثورات پوستی پوسته پوسته شده قرمز بنام پسوریازیس شود. بثورات می تواند چندین مکان بدن از جمله آرنج ، زانو ، پشت ، باسن و پوست سر را تحت تأثیر قرار دهد.
همچنین داشتن خستگی شدید ، در غیر این صورت به عنوان خستگی شناخته می شود.
داروهای تعدیل کننده بیماری ضد روماتیسمی (DMARDs) و درمانهای بیولوژیکی می توانند علت التهاب در مفاصل را درمان کنند. همچنین درمان های مختلفی از جمله کرم و داروها برای پسوریازیس وجود دارد.
آرتریت پسوریاتیک معمولاً افرادی را که قبلاً پسوریازیس دارند ، مبتلا می کند. با این حال ، برخی از افراد قبل از پسوریازیس ورم مفاصل را توسعه می دهند. ممکن است آرتریت داشته باشد اما به هیچ وجه پسوریازیس نباشد.
این وضعیت می تواند افراد در هر سنی را تحت تأثیر قرار دهد ، اما تمایل دارد تا در بزرگسالان تأثیر بگذارد.
آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان (JIA)
اگر کسی قبل از شانزدهمین سالگرد تولد به آرتریت التهابی مبتلا شود ، به آن آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان یا JIA گفته می شود.
انواع مختلفی از JIA وجود دارد. آنها شرایط ایمنی خودکار هستند و سیستم ایمنی بدن می تواند باعث درد و تورم مفاصل شود.
هرچه فرد مبتلا به JIA تشخیص داده شود ، بهتر است. این امر به گونه ای است که می توان درمان موثری را آغاز کرد و هرگونه آسیب به بدن را محدود کرد.
داروهایی وجود دارند که می توانند علائم را درمان کنند ، مانند مسکن ها و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs). داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs) و روشهای درمانی بیولوژیکی می توانند آرتریت را ایجاد کرده و باعث تورم در بدن شوند.
حدود ۱۲۰۰۰ جوان در انگلیس وجود دارند که دارای JIA هستند.
بیشتر بخوانید : توانبخشی در بیماری رماتیسم ستون فقرات