تشخیص و درمان میگرن همی‌ پلژیک

انواع میگرن همی‌ پلژیک

میگرن همی‌ پلژیک یا (میگرن نیمه فلجی) یکی از اشکال نادر میگرن است که علایم آن شباهت های زیادی با سکته مغزی و تشنج دارد. همانند تمامی میگرن ها این میگرن همراه با سردرد شدید، احساس تهوع و نور و صدا گریزی است.

در این نوع از میگرن همزمان با سردرد یا کمی پیش از رخداد سردرد علایمی به صورت ضعف موقت ، بی حسی و سوزن سوزن شدن و فلج در یک طرف بدن می شود. این علایم به صورت تدریجی در بدن ایجاد شده و بعد از اتمام حمله میگرنی به صورت کامل از بین می‌روند. تدریجی بودن، حرکت علایم و حذف کامل علایم از نقاط تفاوت علایم میگرن همی پلاژیک و سکته مغزی هستند.

میگرن همی‌پلژیک به دو گروه دسته‎بندی می‎شود که دارای تفاوت‎های جزئی در علل، علایم و ریسک فاکتورها هستند:

• میگرن همی‌پلژیک خانوادگی (FHM)
• میگرن همی‌پلژیک پراکنده (SHM).

تشخیص میگرن همی پلژیک

برای تشخیص ابتلاء به میگرن همی‌پلژیک، دکتر در کنار معاینۀ فرد به علایم موجود دقت می‎کند. پزشک در عین حال به تاریخچۀ خانوادگی فرد در مورد این بیماری می‌پردازد. بیماری که دست کم دو حمله با علایم مشخصه میگرن همی پلژیک داشته باشد به عنوان مبتلا به این نوع از بیماری در نظر گرفته خواهد شد.

اولین علایم مورد بررسی در این بیماری ابتلای فرد به بیماری میگرن است. پس از مشخص شدن ابتلا به میگرن علایم گذرای اثرگذار بر ضعف حرکتی، بینایی، حس‎های مختلف و تکلم مورد بررسی قرار میگیرد.

برای تایید تشخیص فرد دستکم دو مورد از چهار مشخصۀ زیر را بایستی دارا باشد:
• دستکم یک مورد علامت نورولوژیک که به تدریج تا 5 دقیقه و بیشتر ادامه پیدا می‎کند
• دو علامت یا بیشتر که به توالی هم بروز می‎کنند
• علامت غیر حرکتی هر فرد از 5 تا 60 دقیقه ادامه می‌یابد، و علامت حرکتی می‎تواند تا 72 ساعت ادامه پیدا ‎کند
• دستکم یک علامت فقط در یک سمت بدن
• علامت بصری، حسی یا حرکتی با سردردی حدوداً یک ساعته هراهی می‌شود
برای تشخیص صحیح میگرن همی‌پلژیک، تمامی دیگر دلایل موجب بروز علایم باید از تشخیص خارج شوند. دیگر علل بالقوه شامل مواردی مثل حملۀ ایسکمیک گذرا یا TIA و سکته مغزی است.

درمان میگرن همی پلژیک

هدف درمان میگرن همی‌پلژیک پیشگیری و مدیریت علایم است. این درمان شامل استفاده از داروهای زیر می‎شود:

• داروهای ضد تهوع / استفراغ (آنتی‎امتیک‌ها)
• داروهای ضد درد شامل نارکوتیک‎ها و داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی (NSAIDs)
• سد کننده‎های کانال کلسیم
• بتا بلوکرها
• داروهای ضد تشنج
• کتامین بینی
• وراپامیل داخل وریدی
• داروهای ضد افسردگی سه‎حلقه‌ای

به علت وجود خطر سکته مغزی، برخی داروها برای مردم دچار میگرن همی‎پلژیک توصیه نمی‎شود. این داروها شامل منقبض کننده‎های رگ‎های خونی، مثل تریپتان و ارگوتامین می‌شود.

توصیه می‌شود که افراد دچار میگرن همی‌پلژیک به علت خطر اختلال تکلم و خودآگاهی در خلال حملۀ میگرنی دستبند ID پزشکی ببندند.

درمان میگرن در اصفهان