بررسی روش های تشخیص دیسک گردن
تشخیص بیماری توسط یک جراح مغز و اعصاب، بر اساس سابقه، علائم، معاینه فیزیکی و نتایج حاصل از آزمایشات انجام می شود. در این مطلب از سایت دکتر امیر قنبریان متخصص درمان دیسک کمر اصفهان روش های تشخیص دیسک گردن را مورد بررسی قرار میدهیم.
اسکن توموگرافی کامپیوتری ( CT یا CAT اسکن: سی تی اسکن)
اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT یا CAT scan) یکی از روشهای تشخیصی است که برای تشخیص فتق دیسک گردن استفاده میشود. در این روش، از اشعه ایکس استفاده میشود تا تصاویر سهبعدی از ستون فقرات و دیسکها به دست آید. هنگام انجام CT اسکن گردن، بیمار در حالت خوابیده یا نشسته قرار میگیرد و سر و گردن به شکل مستقیم در میانه دستگاه قرار میگیرد. سیستم CT اسکن از اشعه ایکس استفاده میکند که به وسیلهی سیستم کامپیوتری تصاویر مقطعی از داخل بدن تولید میکند.
تصاویر CT اسکن امکان مشاهده جزئیات دقیقتری از ساختارهای داخلی ستون فقرات و دیسکها را به متخصصین پزشکی میدهد. با تحلیل تصاویر CT، میتوان نشانههای فتق دیسک گردن را تشخیص داد و موقعیت، اندازه و شدت آسیب را ارزیابی کرد.
تست الکترومایوگرام و مطالعات هدایت عصبی (EMG / NCS)
این تستها ضربه الکتریکی را در امتداد ریشههای عصبی، اعصاب محیطی و بافتهای عضلانی اندازه گیری میکنند. بر اساس این روش، امکان وجود آسیب عصبی در حال پیشرفت، امکان بهبودی اعصاب از آسیبهای گذشته و امکان وجود محل دیگری که تحت فشار عصبی قرا گرفته باشد را نشان میدهد.
تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)
MRI معاینهای است که با استفاده از میدانهای مغناطیسی و تکنولوژی کامپیوتری تصاویری از ساختار بدن نشان میدهد. MRI تصاویری از طناب نخاعی، ریشههای عصبی و مناطق اطراف آن میگیرد. علاوه بر این بزرگ شدگی، انحطاط تومورها را نیز نشان میدهد.
میلوگرام (Myelogram)
میلوگرام شامل عکسبرداری توسط اشعه X از کانال نخاعی بعد از تزریق یک ماده حاجب به داخل فضاهای مایع مغزی نخاعی مجاور انجام میشود.
درمان های غیر جراحی دیسک گردن
اکثر فتقهای دیسک گردنی که باعث درد در بازو میشوند در طی شش تا هشت هفته اول پس از بروز علائم بهبود مییابند. اکثر بیمارانی که بازو درد دارند، متوجه میشوند که درد در این بازه زمانی دو ماهه به آرامی بهبود مییابد و بی حسی و ضعف نیز ممکن است بهبود یابد. روش درمانی اولیه باید شامل داروهای ضد التهابی مانند آسپرین، Advil یا Aleve باشد. فیزیوتراپی نیز میتواند تا حدی درد را تسکین دهد. در برخی موارد، تزریق استروئید اپیدورال ممکن است مناسب باشد. برای درمان دیسک گردن میتوانید کارهای زیر را انجام دهید:
گردنبند طبی
گردنبند طبی با محدود کردن حرکات گردن به عضلات گردن اجازه استراحت میدهند. این کار موجب استراحت و کم شدن فشار به ریشههای عصبی میشود. البته استفاده طولانی مدت آن موجب ضعیف شدن عضلات گردن خواهد شد و این شرایط را برای بیمار وخیمتر خواهد کرد.
فیزیوتراپی
ورزشهای طبی میتواند به افزایش انعطاف پذیری در ناحیه گردن و تقویت آن و رفع علائم دیسک گردن کمک کند.
تزریق کورتیکواستروئید
در صورتی که اقدامات فوق تاثیرگذار نبود، تزریق کورتیکواستروئید در اپیدورال روش بعدی درمان است که باید توسط متخصص انجام شود.
پیشگیری از دیسک گردن
گردن خود را در تمامی حالتها (ایستاده، نشسته، راه رفتن) عمود بر بدن نگهدارید. به گونهای که هیچ زاویهای با بدن نسازد. سر خود را خم نکنید، صندلی خود را طوری تنظیم کنید که مجبور به خم کردم گردن خود نباشید. زیرا بیماریهای گردنی از جمله دیسک گردن به علت خم بودن طولانی مدت گردن به وجود میآیند. سر خود را هر از گاهی بالا بیاورید و از نرمشها و حرکاتی که مجبور به خم کردن گردن خود هستید، خودداری کنید. در صورتی که کارتان به این صورت است که مدام سرتان به صورت خم است. شانهها و عضلات خود را تقویت کنید که با افزایش قدرت عضلات فشار کمتری به مهرهها و دیسکهای بین مهرهای وارد خواهد شد. نکته: ورزش کردن فراموش نشود.
دکتر امیر قنبریان متخصص کایروپراکتیک اصفهان در کلینیک۲۴
مطالب پیشنهادی جهت مطالعه :
نکات مراقبتی بعد از عمل لامینکتومی