تشخیص و درمان بیماری آرتریت زانو و لگن | درمان دیسک کمر اصفهان

راه های تشخیص و درمان بیماری آرتریت زانو و لگن

در این مطلب از سایت دکتر امیر قنبریان متخصص درمان دیسک کمر اصفهان روش های تشخیص و درمان بیماری آرتریت زانو و لگن را مورد بررسی قرار می دهیم. آرتریت یک بیماری التهابی مفاصل است که باعث درد، تورم و کاهش توانایی در حرکت می‌شود. بیماری آرتریت زانو و لگن دو نوع شایع آرتریت هستند که عبارتند از:

تعریف آرتریت استئوآرتریت:

یک بیماری فرسایشی و ناشی از پیری که در آن غضروف مفصل ساییده می‌شود. این نوع آرتریت شایع‌ترین نوع آرتریت در مفاصل زانو و لگن است.

تعریف آرتریت روماتوئید:

یک بیماری التهابی مزمن است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه بخش‌هایی از بافت مفصل را هدف قرار می‌دهد.

علائم و نشانه های بیماری آرتریت زانو

نشانه های بیماری آرتریت زانو و لگن شامل درد و تورم مفصل، محدودیت حرکت، کمبود قدرت مفصل، التهاب و سفتی مفاصل است. علائم دیگری هم وجود دارد که شامل موارد زیر است:

  • کرامپ ماهیچه‌های اطراف مفصل
  • سفتی و خشکی مفصل زانو و لگن هنگام بیدار شدن یا پس از غیرفعال بودن برای مدت طولانی
  • تغییر در رنگ پوست مفصل: قرمز یا خاکستری شدن آن
  • تغییر شکل مفصل: مفصل زانو یا لگن به شکلی نافرم در می‌آید
  • کاهش فعالیت: درد و سفتی شدید منجر به محدود شدن فعالیت‌های روزمره می‌شود.

راه های درمان بیماری آرتریت زانو و لگن:

  • داروهای ضدالتهاب
  • فیزیوتراپی
  • تزریقات داخل مفصلی
  • جراحی
  • ورزش‌های آبی و خشکی

علل ناپایداری و خالی کردن زانو | درمان دیسک کمر اصفهان

تاثیر آب درمانی در بهبود بیماری آرتریت زانو و لگن

آب درمانی شامل مجموعه‌ای از روش‌ها است و ممکن است شامل غوطه‌وری در آب معدنی، آب گرم یا سرد باشد. همچنین، استفاده از سونا، اسپا یا ورزش در آب نیز جزء این روش‌ها می‌باشد. در روش درمانی ورزش در آب از اصول هیدرواستاتیک و هیدرودینامیک برای ایجاد چالش‌هایی استفاده می‌شود که بهبود سلامتی را از طریق حضور در محیط آبی ارتقا می‌دهد. به‌عقیده‌ی متخصصین، مزایای ورزش در آب ناشی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد آب از جمله موارد زیر است:

  • حرارت که درد و اسپاسم عضلانی را کاهش می‌دهد،
  • شناوری که بار مفاصل را کاهش می‌دهد،
  • مقاومت در برابر حرکت به‌وسیله‌ی تلاطم و فشار هیدرواستاتیک
  • فشار یکنواختی بر روی بدن از همه‌ی جهات در حالت شناور

آب درمانی به افراد مبتلا به بیماری آرتریت زانو و لگن اجازه می‌دهد تا تمریناتی را انجام دهند که در محیط خارج از آب قادر به انجام آن‌ها نیستند. آرتریت، یک بیماری التهابی است که با درد، سفتی، ناپایداری مفاصل و تغییر شکل همراه است و می‌تواند به طور قابل ‌ملاحظه‌ای بر زندگی روزمره تاثیر بگذارد.

بیماری آرتریت زانو و لگن، علت اصلی ناتوانی و درد مزمن در استرالیا است و سالانه ۳.۸۵ میلیون نفر از جمعیت استرالیا به آن مبتلا می‌شوند. هیچ درمانی برای آن وجود ندارد. فعالیت بدنی منظم طیف وسیعی از مزایای سلامتی را ارائه می‌دهد و برنامه‌های ورزشی درجه‌بندی شده، مداخلات موثری برای استئوآرتریت زانو هستند. هم تمرینات قدرتی و هم ورزش‌های هوازی منجر به بهبود قابل‌توجهی در درد، عملکرد فیزیکی و سلامت عمومی می‌شوند، اگرچه پایبندی بیمار به ورزش، در طولانی مدت زیاد نیست.

نتایج تحقیق آب درمانی و ورزش

به‌نظر می‌رسد هر دو برنامه آب درمانی و ورزش خارج از محیط آبی را می‌توان از نظر افزایش عملکرد، توانایی تحرک بدنی و شاخص‌های ترکیبی مقایسه کرد. اما تجویز ورزش در آب برای بیماران مبتلا به آرتروز ممکن است به دلیل هزینه و محدودیت دسترسی به برنامه‌های آبی، تضمین شده نباشد. برای توصیه روش توانبخشی آب درمانی به افراد مبتلا به بیماری آرتریت زانو و لگن، نیاز به آزمایش‌های با کیفیت بالا است که مزایای واضح برنامه‌های تمرینی آبی را در مقایسه با برنامه‌های خارج از آب نشان دهد.

از سوی دیگر، به نظر می‌رسد تمرینات آبی همچنان مانند تمرینات خارج از آب مؤثر باشند و تفاوت چشمگیری نداشته باشند. برای افرادی که محدودیت‌های حرکتی یا عملکردی قابل توجهی دارند و نمی‌توانند در محیط خارج از آب تمرین کنند، به نظر می‌رسد ورزش در آب به عنوان یک جایگزین مناسب مطرح شود که ممکن است افراد را قادر به مشارکت موفقیت‌آمیز در تمرینات ورزشی کند. در تصمیم‌گیری بالینی درباره انتخاب نوع ورزش باید موارد زیر در نظر گرفته شود:

  • نیازمندی‌ها و محدودیت‌های بیماران
  • ترجیحات بیماران
  • تخصص درمانگر
  • شواهد علمی

معایب آب درمانی و ورزش خارج از آب

اگرچه آب درمانی و ورزش خارج از آب هر دو مزایا و محدودیت‌های خود را دارند، اما برای افراد مبتلا به بیماری آرتریت زانو و لگن، آب درمانی ممکن است یک گزینه مناسب نباشد، زیرا هزینه‌های بالا و محدودیت دسترسی به این روش وجود دارد. در صورتی که برنامه‌های آبی نسبت به برنامه‌های خارج از آب بهبود قابل توجهی را نشان ندهند، انجام روش آب درمانی برای بیماران توصیه نمی‌شود.

به‌همین ترتیب، تمرینات آبی نه بیشتر و نه کمتر از تمرینات زمینی مؤثر به نظر می‌رسند. بنابراین، برای افرادی که با محدودیت‌های حرکتی یا عملکردی مهمی روبه‌رو هستند و نمی‌توانند خارج از آب تمرین کنند، ورزش در آب یک انتخاب جایگزین مناسب است.


مطالعه بیشتر :

استئوآرتریت اندام تحتانی چیست؟

آب درمانی و کاهش زمین خوردن سالمندان

آرتروز مفصل آکرومیوکلاویکولار شانه