بررسی تمرینات فیزیوتراپی برای درمان کوکسا وارا
برای رساندن عملکرد به سطح مطلوب، جلسات فیزیوتراپی در طیف وسیعی از حرکات و تمرینهای کششی و فعالیتهای تحمل وزن ادامه خواهد داشت. بسته به سطح بهبودی و فعالیتهای مورد نیاز بیمار، تکنیکهایی در خصوص بلند کردن اجسام، هل دادن یا کشیدن چرخدستی، بالا رفتن از نردبان، تمرینات افزایشدهنده چابکی و یا آهسته دویدن به او آموزش داده خواهد شد. در ادامه این مطلب از سایت دکتر امیر قنبریان متخصص درمان دیسک کمر اصفهان تمرینات فیزیوتراپی برای درمان کوکسا وارا را مورد بررسی قرار می دهیم.
پمپ مچ پا
بهآرامی پای خود را به سمت جلو و عقب فشار دهد. این تمرین را هر ۵ یا ۱۰ دقیقه یکبار، چندین مرتبه انجام دهد. میتواند بلافاصله پس از عمل این تمرین را شروع کرده و تا بهبودی کامل ادامه دهد.
چرخش مچ پا
بهآرامی مچ پای خود را به چرخش درآورد، سپس جهت آن را عکس کند. این تمرین را ۳ تا ۴ بار در روز و در هر نوبت ۵ مرتبه تکرار نماید.
خم کردن زانو بروی تخت
زانوی خود را خمکند و پاشنه پا را بهآرامی به سمت باسن بر روی تخت بکشد. پاشنه پا نباید از تخت جدا شود. اجازه ندهد زانو به سمت داخل بچرخد. این تمرین را ۳ الی ۴ بار در روز و هر مرتبه ۱۰ بار تکرار نماید.
انقباض عضلات باسن
عضلات باسن را منقبض کرده و تا ۵ بشمارد. این تمرین را ۳ الی ۴ بار در روز و هر مرتبه ۱۰ بار تکرار نماید.
تکنیک دور کردن پاها
پای خود را بهآرامی به سمت خارج بدن بروی زمین سر دهد و سپس به مکان اول بازگرداند. این تمرین را ۳ الی ۴ بار در روز و هر مرتبه ۱۰ بار تکرار نماید.
تقویت عضلات چهار سر ران
درحالیکه زانوی خود را صاف نگهداشته، عضلات ران خود را سفت (منقبض) کند. این حالت را به مدت ۵ الی ۱۰ ثانیه نگهدارد. این تمرین را در یک بازه زمانی دهدقیقهای، ۱۰ مرتبه تکرار نماید. تا جایی ادامه دهد که ران خسته شود.
بلند کردن مستقیم پا
درحالیکه زانو بهطور کامل بر روی تخت صاف است، عضلات ران خود را سفت (منقبض) کند. همچنان که عضلات ران منقبض است بهطور مستقیم چند سانتیمتر پای خود را بهآرامی بالا آورد. به مدت ۵ تا ۱۰ ثانیه نگهدارد. بهآرامی پایین آورد. تا جایی تمرین را تکرار کند که ران خسته شود.
کنترل درد و علائم
ممکن است برای کنترل درد و علائم، فیزیوتراپیست یک یا چند مورد از مداخلات درمانی زیر را توصیه کند:
استراحت
بعد از عمل جراحی، استراحت نقش مهمی در فرایند درمان ایفا میکند. اگر بیمار مبتلا به کوکسا وارا هنگام انجام فعالیتهای خود درد احساس میکند، نشاندهنده آن است که هنوز در بدن التهاب وجود دارد. باید از انجام فعالیت و حرکتهایی که باعث افزایش درد میشوند، خودداری کند. برای انجام فعالیتهای خود از عصا یا واکر استفاده نماید. تنها میزانی از وزن خود را بر روی پا انتقال دهد که جراح اجازه داده است. هدف این است که در طول دوره بهبودی، درد و علائم در حداقل میزان ممکن قرار داشته باشند.
گرما
گرما باعث میشود، رگهای خونی متسعتر (گشادتر) شوند، درنتیجه خون بیشتر به بافت خواهد رسید. این امر باعث میشود مواد شیمایی محرک درد از بافت آسیبدیده دور شوند. همچنین انتقال اکسیژن و مواد مغذی به ناحیه آسیبدیده بهبود مییابد و فرایند درمان تسریع میگردد. گرما در قالب یک کیسه آب گرم، پدهای گرمکننده و یا دوش آب گرم سودمندتر از کرمهایی هستند که صرفاً احساس گرما ایجاد میکنند.
معمولاً بسته حرارتی در محل دردناک برای ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، تا چهار بار در روز، قرار داده میشود. مراقب باشد پوست خود را بیشازحد گرم نکند، احتیاطهای لازم را برای جلوگیری از سوختگی به عملآورد. خوابیدن با پدهای گرمکننده برقی، ایده چندان خوبی نیست. بیمار پس از اعمال گرما، درد و علائم کمتری خواهد داشت، همچنین دامنه حرکتی نیز افزایش مییابد.
یخ
استفاده از یخ باعث میشود رگها منقبض شوند (قطر آنها کاهش مییابد)، درنتیجه جریان خون ناحیه موردنظر کاهش مییابد. این امر کمک میکند تا درد و التهاب کاهش یابد. استفاده از یخ، بهراحتی در خانه امکانپذیر است. بیمار میتواند از کیسه آب سرد، بستههای حاوی یخ و یا ماساژ با یخ استفاده نماید. بهطورکلی کمپرس سرد یا کیسههای یخ در محل دردناک برای ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، تا چهار بار در روز استفاده میشود. بهتر است بین کیسه یخ و پوست یک حوله مرطوب قرار دهد. بعد از استفاده از کیسه یخ به احتمالزیاد درد کاهش مییابد.
تحریک الکتریکی
اعمال جریانهای الکتریکی خفیف از طریق پوست بیمار مبتلا به کوکسا وارا میتواند در کاهش درد و تورم مؤثر باشد. در تحریک الکتریکی، سیگنالهای جریان الکتریکی جایگزین سیگنالهای درد میشوند. الکترودهایی بر روی ناحیه دردناک قرار داده میشود و بهطورکلی حدود ۱۵دقیقه ناحیه موردنظر تحت تحریک الکتریکی قرار میگیرد. هنگامیکه درد تسکین یابد، عضلات وارد فاز استراحت میشوند. برخی بیماران اظهار میکنند، تحریک الکتریکی برای آنها، همانند یک ماساژ ملایم است. بهواسطه شل شدن عضلات، ممکن است راحتتر بتواند فعالیت کند.