دیسک کمر و ورزشی که می توان انجام داد
اغلب وقتی صحبت از ورزش می شود، به یاد فواید ورزش می افتیم اگرچه اثرات مفید ورزش برکسی پوشیده نیست، اما ورزشی سودمند است که براساس توجه به ساختار عضلانی اسکلتی و در نظر گرفتن محدودیتهای خاص که در بعضی افراد وجود دارد، برنامه ریزی و انجام شود.
بعنوان مثال تمام حرکات ورزشی سودمند نمی باشند و ضرر ناشی از انجام برخی از حرکات بیشتر از فایده آنهاست .
دیسک کمر و ورزش کردن
آیا این باور درست است کسانی که دچار دیسکوپاتی های کمر و گردن می شوند، نباید ورزش کنند؟
«واقعیت این است که برخی ورزش ها برای افرادی که دچار دیسکوپاتی های کمر و گردن هستند، ممنوع است اگر کسی دیسکوپاتی کمر داشته باشد، ورزش هایی که با خمش و چرخش همراه است و نیز دراز و نشست، به آنها توصیه نمی شود؛ بهتر است به ورزش های ساده مثل پیاده روی بپردازند .»
اگر فرد بخواهد عود کمردرد خود را کاهش دهد:
باید استقامت عضلات شکم، کمر و باسن را افزایش داده و به تعبیری کمربند لگنی را تقویت کرد، آن هم با یک حرکت ورزشی ساده، به این شکل که هرجا و در هر حالتی که باشند، می تواند عضلات شکم را به سمت مهره های ستون فقرات کشیده و بدون حبس نفس، به مدت بیست تا ۳۰ ثانیه در همان حالت باقی بماند، لازم است این حرکت روزی ۳۰ الی ۴۰مرتبه تکرار شود.
اما افراد مبتلا به دیسکوپاتی کمر و گردن و به طور کلی کسانی که به طور غیرحرفه ای ورزش می کنند برای جلوگیری از آسیب های ورزشی باید چگونه عمل کنند؟
«از آنجایی که پیشگیری مقدم بر درمان است، برای جلوگیری از آسیب های ورزشی، فرد باید آمادگی جسمانی مناسب برای انجام ورزش موردنظر را داشته باشد، به طور مثال کسی که به ورزش فوتبال علاقه دارد، در صورت اضافه وزن، نباید ورزش را با فوتبال آغاز کند.
این فرد ابتدا باید به ورزش های هوازی مانند پیاده روی بپردازد، وزن خود را کمی کاهش داده و وقتی عضلاتش استحکام لازم را پیدا کرد و به آمادگی قلبی – تنفسی مناسب رسید، به سراغ ورزش های رقابتی به مانند فوتبال و والیبال برود .»
برخی بر این باورند که طناب زدن می تواند جایگزین ورزش های پرتحرک باشد و در مقایسه با سایر حرکات ورزشی فواید زیادی برای جسم دارد:
«اگر ما بگوببم طناب زدن می تواند جای ورزش های هوازی و مقاومتی را بگیرد، این درست نیست، ولی طناب زدن برای افزایش استحکام قلبی عروقی و افزایش تراکم استخوان ها مفید است، همچنین طناب زدن به عنوان یک ورزش به تنهایی توصیه نمی شود مگر اینکه در کنار سایر ورزش های هوازی و کار با دستگاه، نقش مکمل را ایفا کند .»
در ورزش های قدرتی و بدنسازی برخی در تلاش اند در طول یک جلسه تمامی حرکت های مربوط به گروه های عضلانی را انجام دهد:
«در چنین ورزش هایی اگر فرد بخواهد تمامی حرکت های مربوط به گروه های عضلانی را در یک جلسه انجام دهد، اشکالی ندارد، ولی باید بین فعالیت ورزشی اخیر و فعالیت ورزشی بعدی، ۴۸ ساعت فاصله بیافتد .
یعنی فرد اگر امروز تمرین های ورزشی مربوط به اندام فوقانی را انجام داده، باید ۴۸ ساعت با فعالیت ورزشی روز بعد او فاصله باشد، ضمن اینکه ۴۸ساعت بعد نمی تواند دوباره به تمرینات اندام فوقانی بپردازد، بلکه باید حرکات مربوط به گروه های عضلانی اندام تحتانی را انجام دهد، اینجا فقط یک تبصره وجود دارد آن هم درخصوص ورزشکاران حرفه ای که با در نظر گرفتن شرایط خاص می توانند با فاصله ۲۴ ساعت ورزش کنند .»
مکمل های ورزشی:
در صورت مجاز بودن و تجویز پزشک هیچ گونه آسیبی برای ورزشکار نخواهد داشت ولی متاسفانه بیش از ۹۰درصد مکمل های ورزشی، غیرورزشی اند، برخی از آنها داروهای چون تستوسترون است نه مکمل، برخی ورزشکاران متاسفانه انسولین و سوما مصرف می کنند که عوارض کوتاه مدت و درازمدتی به مانند سرطان و عقیم شدن در پی دارد.
علاوه بر اینها بسیاری از سالمندان جامعه علاقه مند ورزش اند اما شرایط جسمانی شان فرصت ورزش را به آنها نمی دهد:
«سالمندان بالای ۸۰ سال می توانند روزانه ده دقیقه پیاده روی کنند، اگر زانو درد دارند و پیاده روی برای شان مشکل ساز است و برای اینکه از فعالیت فیزیکی غافل نشوند، سعی کنند کارهای منزل را خودشان انجام دهند، همچنین می توانند روزانه با وزنه های نیم کیلویی، اندام فوقانی و تحتانی را ورزش دهند .»