علت و علائم سندرم پای بیقرار
سندرم پای بیقرار وضعیتی است که معمولاً به دلیل یک احساس ناراحت کننده، باعث میل غیرقابل کنترل برای حرکت دادن پاها می شود. معمولاً در ساعات عصر یا شب هنگام نشستن یا دراز کشیدن رخ می دهد. حرکت دادن پا احساس ناخوشایند را به طور موقت کاهش می دهد. در این مطلب از سایت دکتر امیر قنبریان درمان دیسک کمر اصفهان به بررسی علت و علائم سندرم پای بیقرار خواهیم پرداخت.
سندرم پای بیقرار که به عنوان بیماری ویلیس-اکبوم نیز شناخته می شود، می تواند در هر سنی شروع شود و به طور کلی با افزایش سن بدتر می شود. این بیماری می تواند خواب را مختل کند، که در فعالیت های روزانه اختلال ایجاد می کند.
علائم سندرم پای بی قرار
علامت اصلی، تمایل به حرکت دادن پاها است. ویژگی های مهم این بیماری عبارتند از:
- احساساتی که پس از استراحت شروع می شوند. این احساس معمولاً پس از دراز کشیدن یا نشستن برای مدت طولانی شروع میشود.
- تسکین با حرکت. احساسات ناخوشایند سندرم پای بیقرار با حرکت پا، مانند کشش، تکان دادن پاها، قدم زدن یا راه رفتن کاهش می یابد.
- تشدید علائم در عصر. علائم عمدتاً در شب رخ می دهد.
- پرش ناگهانی پا در شب. ممکن است سندرم پای بیقرار با وضعیت شایعتری به نام حرکت دورهای اندام در خواب مرتبط باشد که باعث میشود پاهای شما احتمالاً در طول شب به صورت ناگهانی تکان بخورند یا بپرند.
افراد معمولاً علائم سندرم پای بیقرار را به عنوان احساسات غیر طبیعی و ناخوشایند در پاهای خود توصیف می کنند. این احساسات معمولا در هر دو سمت بدن اتفاق می افتند. به ندرت، این علائم بر بازوها تأثیر می گذارد. گاهی اوقات توضیح دادن احساسات ناخوشایند برای بیمار دشوار است یعنی بیمار به طور دقیق نمیتواند علائم خود را توصیف کند. نوسان در شدت علائم معمول است. گاهی علائم برای دوره های زمانی نامشخصی از بین میروند و سپس عود می کنند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد
برخی از افراد مبتلا به سندرم پای بیقرار هرگز به دنبال مراقبت های پزشکی نیستند زیرا نگران هستند که علائم آنها جدی گرفته نشود. اما سندرم پای بیقرار می تواند در خواب شما اختلال ایجاد کند و باعث خواب آلودگی در طول روز شود و کیفیت زندگی شما را تحت تاثیر قرار دهد. اگر علائم گفته شده را دارید با پزشک خود مشورت کنید.
علل
اغلب، هیچ دلیل شناخته شده ای برای سندرم پای بیقرار وجود ندارد. محققان بر این باورند که این بیماری ممکن است ناشی از عدم تعادل دوپامین مغز باشد که پیام هایی برای کنترل حرکت ماهیچه ها ارسال می کند.
وراثت
گاهی اوقات سندرم پای بیقرار در اکثر اعضای یک خانواده ایجاد می شود، به خصوص اگر این بیماری قبل از ۴۰ سالگی شروع شود. محققان مکان هایی را در کروموزوم ها شناسایی کرده اند که ممکن است ژن های سندرم پای بیقراردر آنها وجود داشته باشد.
بارداری
بارداری یا تغییرات هورمونی ممکن است به طور موقت علائم و نشانه های سندرم پای بیقرار را بدتر کند. برخی از زنان برای اولین بار در دوران بارداری، به خصوص در سه ماهه آخر بارداری، به سندرم پای بیقرار مبتلا می شوند. با این حال، علائم معمولا پس از زایمان ناپدید میگردد.
تشخیص
پزشک پس از گرفتن شرح حال مناسب و بررسی سابقه بیماریها و انجام معاینه دقیق و بر اساس معیارهای تشخیصی به یافتن علت دقیق بیماری کمک خواهد کرد. تشخیص سندرم پای بیقرار بر اساس معیارهای زیر است که توسط گروه بینالمللی مطالعه سندرم پاهای بیقرار ایجاد شده است:
- شما یک میل شدید و اغلب غیرقابل مقاومت برای حرکت دادن پاهای خود دارید که معمولاً با احساسات ناراحت کننده همراه است.
- علائم شما هنگامی که در حال استراحت هستید، مانند نشستن یا دراز کشیدن، شروع می شود یا بدتر می شود.
- علائم شما تا حدی یا به طور موقت با فعالیت هایی مانند راه رفتن یا کشش کاهش می یابد.
- نشانه های شما در شب بدتر می شود.
- علائم را نمی توان صرفاً با بیماری پزشکی یا رفتاری دیگری توضیح داد.
لازم است که پزشک شما یک معاینه فیزیکی و عصبی دقیق را برای رد سایر بیماریها مانند درگیری اعصاب محیطی انجام دهد. آزمایش خون، به ویژه برای کمبود آهن برای رد سایر علل احتمالی علائم شما تجویزمیشود. در صورتی که میزان فریتین سرم کمتر از مقدار مشخصی باشد مصرف قرص آهن پیش از درمان سندرم پای بیقرار توصیه میشود.
اینستاگرام دکتر امیر قنبریان متخصص کایروپرکتیک و درمان دیسک کمر اصفهان
مطالب پیشنهادی:
علل و علائم آرتروز ستون فقرات گردن و کمر