بررسی روش های درمان بیماری پرتس
هدف از درمان یا به عبارت صحیح تر مدیریت درمانی بیماری پرتس یک اصل کلی و مهم است. در مدت زمان دو سالی که بیماری پرتس طی میشود و بطور خودبخود بدن آنرا کنترل میکند تا حد ممکن از تغییر شکل سر استخوان ران جلوگیری شود. در ادامه این مطلب از سایت دکتر امیر قنبریان متخصص درمان دیسک کمر اصفهان روش های درمان بیماری پرتس را مورد بررسی قرار می دهیم.
روش های درمانی
معمول ترین روش غیر جراحی درمان پرتس استفاده از بریس خاصی به نام بریس اسکاتیش رایت Scotish rite brace است. این بریس در ناحیه لگن و ران ها بسته میشود و هدف از استفاده آن اینست که ران های بیمار از هم فاصله بگیرند. با دور شدن ران ها از یکدیگر، سر استخوان ران بهتر در داخل حفره استابولوم قرار میگیرد. با قرار گرفتن بهتر سر استخوان ران در حفره استابولوم، شکل کروی این حفره بهتر میتواند از سر استخوان ران محافظت کند و احتمال تغییر شکل سر استخوان را کمتر میشود. در مواردی که محدودیت حرکتی در مفصل ران وجود داشته باشد، ممکن است دوره کوتاهی استراحت و کشش اندام و یا یک دوره فیزیوتراپی مفید باشد. در فیزیوتراپی حرکات ساده ای به کودک و والدین او آموزش داده میشود تا دامنه حرکتی مفصل بهتر شود.
به این صورت که :
- بچه به پشت میخوابد و زانوها را خم کرده در حالی که کف هر دو پا روی زمین است. والدین او زانوهایش را با کف دست میگیرند.
- بچه سعی میکند بصورت فعال زانوهایش را به هم نزدیک کرده و از هم دور کند و والدین او سعی میکنند در این حرکات به او کمک کنند.
- بچه به پشت میخوابد و پاهایش را صاف و مستقیم روی زمین نگه میدارد و سعی میکند کل اندام پایینی خود را به داخل و خارج بچرخاند.
- این نرمش ها باید بصورت روزانه و هر روز چند بار با نظارت سرپرست کودک انجام شوند تا دامنه حرکتی مفصل در محدوده قابل قبولی باقی بماند.
فیزیوتراپی
درمان های فیزیوتراپی پیشرفت در ROM و قدرت عضلانی را نشان میدهند علاوه بر این در جلوگیری از تغییر شکل سر فمور ی کاهش درد نیز نقش دارند.
درد: استفاده از هات پک یا کرایوتراپی(سرما درمانی) و استفاده از مدالیته های ضد درد در تحریکات الکتریکی
ROM: تمرینات استرچ با استفاده از هات پک یا بدون آن
انجام تمرینات فعال یا فعال کمکی پس از استرچ های پسیو
استرچ ها در پوزیشن راحت برای بیمار در hip Internal Rotation, hip External Rotation, hip abduction, hip extension
تقویت عضلانی
شروع با تمرینات ایزومتریک سپس با جاذبه کاهش یافته تمرینات انجام شود و بعد از ان تمرینات ایزوتونیک بر خلاف جاذبه انجام میشود که شامل کانسنتریک و اکسنتریک میباشد. تمرکز برای تقویت عضلانی ابداکتور ها, فلکسور ها, اکستانسور ها و چرخاننده های داخلی و خارجی مفصل هیپ. توجه ویژه به تقویت عضله گلوتیوس مدیوس مهم است.
تمرینات weight bearing
تمرینات زنجیره بسته برای هر دو اندام تحتانی در مقاومت کمتر از وزن کل بدن(تمرینات زنجیره بسته در یکطرف بدلیل افزایش فشار مفصلی انجام نشود)
تعادل
تمرینات شامل هر دو اندام تحتانی در base of support محدود شده(تک اندامی بدلیل فشار مفصلی انجام نشود)
Gait
- اموزش شیوه صحیح راه رفتن برای کاهش فشار مفصلی مفصل هیپ
- هیدروتراپی
- کاهش وزن روی مفصل هیپ و افزایش دامنه مفصلی
- تکاهش اسپاسم و ریلکس عضلات استیف
اولراسوند
در رابطه با افزایش ترمیم در پرتس میتوان از اولتراسوند استفاده کرد.
دکتر امیر قنبریان متخصص کایروپراکتیک اصفهان در کلینیک۲۴
مطالب پیشنهادی جهت مطالعه :
علائم و علل در رفتگی مادرزادی لگن