بهترین راه های درمانی پیچ خوردگی مچ پا چیست؟
در نوشته امروز سایت دکتر امیر قنبریان درمان دیسک کمر اصفهان به مطالعه راه های درمانی پیچ خوردگی مچ پا می پردازیم. تقریبا تمام موارد پیچ خوردگی مچ پا، با درمان های غیرجراحی بهبود می یابند. حتی در صورت پارگی کامل لیگامان ، اگر درمان و بی حرکتی بطور مناسب انجام شود امکان ترمیم بدون جراحی امکان پذیر می باشد. یک برنامه درمانی سه مرحله ای برای تمام درجات پیچ خوردگی مچ پا (خفیف تا شدید) وجود دارد:
- نخستین مرحله : شامل استراحت و محافظت از مچ پا و کاهش تورم می باشد.
- مرحله دوم : شامل حفظ و بازگرداندن دامنه حرکتی ، قدرت و انعطاف پذیری مفصل می باشد.
- مرحله سوم : شامل انجام ورزش ها و بازگشت تدریجی به فعالیت هایی می باشد که نیاز به حرکات پیچشی مچ پا ندارند. بتدریج و در طولانی مدت بیمار قادر به انجام فعالیت های سریع مانند فوتبال، تنیس و بسکتبال خواهد بود.
این برنامه درمانی سه مرحله ای برای آسیب های خفیف حدود ۲ هفته و برای موارد شدیدتر ۶ الی ۱۲ هفته طول می کشد.
درمان در منزل :
در آسیب های خفیف تر، پزشک ممکن است برخی درمان های ساده و قابل انجام در منزل را توصیه نماید.
پروتکل RICE:
بهتر است این پروتکل درمانی را هر چه سریعتر بعد از آسیب شروع نمایید.
استراحت (Rest):
بر روی پای آسیب دیده راه نروید.
یخ (Ice):
باید بلافاصله بعد از آسیب استفاده شود تا تورم کاهش یابد. یخ به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه ، سه یا چهار بار در روز قابل استفاده است. یخ را مستقیم بر روی پوست قرار ندهید.
فشار (Compression):
استفاده از پانسمان یا باند های کشی، پای آسیب دیده را بی حرکت کرده و محافظت می نماید.
بالا بردن (Elevation) :
در ۴۸ ساعت اول تا جائیکه امکانپذیر است مچ پا را بالاتر از سطح قلب نگه دارید.
درمان دارویی:
داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی (NSAID) مانند ناپروکسن و بروفن باعث کاهش درد و تورم می شوند. در آسیب های خفیف تر، استفاده از NSAIDs با کنترل درد و تورم باعث بهبود عملکرد بیمار شده و نسبت به داروهای ضد درد مخدر ارجح می باشند.
درمان غیرجراحی :
در برخی موارد علاوه بر پروتکل RICE و درمان های دارویی، نیاز به درمان های دیگری وجود دارد:
عصای زیر بغل (Crutch):
در اغلب موارد درد و تورم ۲ تا ۳ روز باقی می مانند. در این مدت راه رفتن دشوار بوده و پزشک در صورت لزوم، عصای زیر بغل تجویز می کند.
بی حرکتی (Immobilization):
در مراحل اولیه بهبودی، بهتر است مچ پا بی حرکت بوده و از حرکات ناگهانی محافظت شود.
در پیچ خوردگی های گرید ۲، ارتز های پلاستیکی مانند cast-boot و یا بریس های از نوع air stirrup باعث محافظت از مفصل می شوند.
آسیب های گرید ۳ نیاز به گچ کوتاه و یا cast-brace به مدت ۲ تا ۳ هفته دارند.
فیزیوتراپی:
ورزش های بازتوانی به منظور جلوگیری از خشکی مفصل، افزایش قدرت و پیشگیری از اختلالات مزمن مچ پا انجام می شوند:
حرکت دادن زودهنگام:
تمرین های ورزشی مربوط به دامنه حرکت مفصل به منظور جلوگیری از خشکی مچ پا تجویز می گردند.
ورزش های تقویتی:
هنگامی که بدون افزایش درد یا تورم قادر به تحمل وزن بر روی پای آسیب دیده باشید، ورزش هایی به منظور تقویت عضلات اطراف مچ پا به برنامه درمانی اضافه می شوند. در صورتی که انجام ورزش های تقویتی دردناک باشد، می توان ورزش در آب را جایگزین نمود.
ورزش های تقویت تعادل (حس عمقی) :
تعادل نامناسب باعث آسیب های مکرر به مچ پا و بی ثباتی مفصل می شود. یک مثال خوب برای تمرین تقویت تعادل، ایستادن بر روی پای اسیب دیده و بلند کردن پای سالم و بستن چشم ها می باشد. از تخته های تعادل (balance boards) در این مرحله از توانبخشی استفاده می شود.
ورزش های استقامتی و سرعتی:
از جمله موارد می توان به تمرینات ورزشی سرعتی و یا دویدن در مسیر به شکل ۸ اشاره نمود.
درمان های جراحی :
جراحی بندرت برای پیچ خوردن مچ پا انجام می شود و اغلب در آسیب هایی که به درمان های غیرجراحی پاسخ نداده و یا در افرادی که پس از چندین ماه توانبخشی و درمان های غیرجراحی دچار بی ثباتی دایم در مفصل می باشند، انجام می گیرد.
دکتر امیر قنربیان متخصص کایروپراکتیک و درمان دیسک کمر اصفهان را در اینستاگرام دنبال کنید
مطالعه بیشتر:
درد شست به علت تنوسینوویت دکرون